| تبليغات | X |
|
شعر های من...................
|
شعر شماره 127
می گذرم ......
با همه ی توانی که در بدن دارم
با پا های خودم ....
پاهایی که جزمن مال کسی نیست!
در این دنیای برزخی
میان فریاد و خاموشی
بعد از پل صراط
میان هسته ی سیبی که آدم
از دست حوا گرفت......
و چقدر دور......
از خودم .....
22/8/86
