شعر شماره 182

دلم به هم می پیچدو

                        طوفان به پا می شود

مخلوطی از آجیل و شیرینی روی فرش ریخته

             پاهایم چسبانکی شده اند

            و دهانم ترش مزه شده است

می دوم و اوق می زنم......

                        .

                        .

                        .

                       .

                      دستهایم دو ور سنگ توالت را گرفته

و باقی مانده آجیل ها را آنجا می ریزم ........

                                                   13/1/87

شعر شماره 187

دستانم در تاریکی به دنبال دستانت می گردند!

چه سخت است خواب .........

                           بدون دستان تو .......

می ترسم ..

                       از لولو خور خور ه ای که پشت دیوار کمین کرده......

کجایی؟

                         عروسک من......

                                             6/2/87

شعر شماره 127

می گذرم ......

با همه ی توانی که در بدن دارم

با پا های خودم ....

            پاهایی که جزمن مال کسی نیست!

در این دنیای برزخی

            میان فریاد و خاموشی

بعد از پل صراط

         میان هسته ی سیبی که آدم

  از دست حوا گرفت......

  و چقدر دور......

                               از خودم .....

                                       22/8/86

شعر شماره 123

دم در دم

                نگاه بر نگاه

می نگرم شلوغی های زهوار در رفته ی این کلاس را

بَر در نگاه گذرایم

                      کناره ی دیوار

                           پر است از شلو غی های  خلوت کرده با خدا

و تکرار شعر سهراب را

           که می پیچد در این کلاس زیر زمینی

می شنوم :

         گردش ماهی ها ،  روشنی _ من _ گل _ آب

                                        20/8/86