تبليغاتX
کاش می دونستی...........
شعر های من...................

 

 

 

 

 

 

برای روز معلم تقدیم به تو ...............

 

شعر شماره 186

 

می پرستم.....

 

               همه چیزت را .........

                    

                                   اخم ها و بد خلقی هایت را

                                  

                                           لبخندت را ........

 

                                   لج بازی هایت را................

 

بعضی وقتها :

 

                آن رفتار کودکانه را ......

 

                                            مهربانی ات !

 

بزرگی ات .....

 

                              آن بزرگی که در هیچ چیز معنا نمی شود.....

 

مگر....

 

                     میدانم حس بدی است ...

 

عاشقی را می گو یم ........!

 

                        می خندی ؟

 

می دانم..

 

                  می دانی ؟

 

به چشم هایت نگاه می کنم

 

                         و می خوانم ......

 

عاشقی ..

 

                     اما نه عاشق من

 

عاشق کسی که نمی دانم .....

 

                                                          6/2/8۶

 

 

 

+  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 7:36 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

 

 

شعر شماره 78

 

بعد از تو همراهی ندارم

 

قبل از تو همسفری نداشتم

 

تو رسیدی

 

شدیم دو تا

 

            پس دو دو تا میشه چهار تا!

 

                                         (منظور بچه هاست )

 

                                                        12/7/86

                                                                               

+  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 7:34 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

 

شعر شماره 73

 

تا کی باید صبر کنم؟

 

                             تا کی باید ز جر بکشم؟

 

تا کی باید صدات کنم؟

 

                                جواب ندی؟

 

تا کی باید منتظر

 

                         تو بنشینم؟

 

جواب بده !

 

                               لال شدی؟

 

خب دیگه کاری ندارم

 

                            می تونی بری!

 

                                             3/7/86

                                  

+  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 7:33 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

 

شعر شماره 39

 

دلم خیلی تنگه

 

واسه گریه

 

 واسه خنده

 

واسه اشک

 

واسه هر چی که تو گفتی

 

و

 

نبود

 

واسه هر چی که تو رفتی

 

و

 

نبود

 

اما امروز

 

می دونی !

 

دلم پره

 

از دست تو

 

از دست تو

 

از عشق تو

 

از اون همه محبتت

 

از اون همه خشم

 

از اون همه همه  چیز

 

قد وبالا ی بلند ؟

 

اسب سفید ؟

 

نه !

 

نبود !

 

یه چیزی بیشتر ......

 

                                 24/6/86

+  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 7:33 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

شعر شماره 70

 

دستهایم را دراز کردم به سوی تو

 

و تو رویت را برگرداندی

 

                                 و من می خندم

 

نه!

 

                    تو آن کس که دنبالش می گردم

 

                                نیستی.................

 

                                           30/6/86

+  چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت 7:32 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

شعر شماره 40

 

من از تو می ترسم

 

از جذبه ی تو

 

از غرورت

 

از قد و هیکل بلندت

 

از اون چشمای خمارت

 

خط ریشای بلندت

 

با اخمِ تو هم اِت

 

من از تو می ترسم

 

                        مرد من!

 

                                          24/6/86

+  جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 3:19 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

شعر شماره 134

 

تا به امروز هیچ گاه....

 

خودم را ....

 

بَرسَرِ دیواری آویزان نکرده بودم

 

تا مردمان به تماشا بنشینند.......

 

                                                اما امروز......

 

بعد از 14 سال زندگی بی وقفه ....

 

                                      بدون پیام بازرگانی ....

 

با صدای دفم...

 

                         همراه آنها..

 

                                            (منظور دفم و صدایش است )

 

خودم را

 

بَر سَر دَرِ ، دَرِ سالن مدرسه ........

 

به میخ کشیدم .

 

                                1/9/86

 

+  جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 3:18 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

 

 

شعر شماره 64

 

یک دو سه

                  آزمایش می کنم

قلبم آماده است

                  شلیک می کنم

من خطا رفتم

                     این راه را

هرچه گفتم را

                  حاشا می کنم

تو بگو

من چه کار باید بکنم ؟

هر چه دارم

                فدای عشقم بکنم؟

                                    28/6/86

+  جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 3:16 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  | 

 

شعر شماره 115

 

پرسش های فراوانی درون ذهنم ملق می زنند

 

   و ذهنم را به گردش در می آورند

 

        همین است که فکر می کنم

 

                                          صبح ها سرم گیج می رود؟

 

                                                     13/8/86

 

+  جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 3:15 بعد از ظهر  fبه كلك   آتوسا ................  |