آتوسا و بابك داشتند پياده روي مي كردند كه بابك گفت:"بستني مي خوري؟.......

آتوسا اخمي كرد و گفت:" چو دانی و  پرسی سوالت خطاست ای جوان !البته  اونم ....

بابک با او هم صدا شد:"قیفی...............!

وقتی بابک داشت برمی گشت درهر یک از دستانش یک بستنی قیفی بودکه ناگاه وحشت در جا خشکش کرد ،یک کامیون گنده داشت می اومد طرف آتوسا و آتوسا اصلا حواسش نبودداشت به چرخک باقالی فروش نگاه میکرد!بابک بستنی ها رو انداخت و به سوی آتوسا دویدو او را هل داد به سمت.............

                                             جمله حتی کامل هم نشد..........

نه استباه بودبابک حتی فرصت فکر کردن به اینکه می تونه یک هم چنین کاری بکنه رو هم نداشت آخه کامیون خیلی نزدیک بود . نزدیکه نزدیکه نزدیکه نزدیک........هلش داد کامیون هلش داد آ توسا افتاد و کامیون از روش رد شد رفت بالا اومد پایین یه ذره راه رفت و بعد رفت بالا اومد پایین...................و اشک هایی بود که از گونه های بابک می ریخت او تصور کرد آتوسا را در چند لحظه پیش در ذهن ساخت: قد بلند مانتوی قرمز شال صورتی و کفش های کتانی بعد کامیون اومد هلش داد و بعد از روش رد شد یه ذره راه رفت بعد رفت بالا اومد پایین ..کامیون وایساد . مردم جمع شدندو سکه هایی بود که می بارید و اشک هایی بود که از چشمان بابک می بارید نخستین روز دیدارشان (آشناییشان)یادش آمد در حالی که تلاش می کرد دستش نلرزد وسایلی که سبب ریخته شدنشان شده بود را جمع می کرد و بعد صدای دخترانه ای را شنیده بود : فکر نمی کنید دارید توی وسایل من فضولی می کنید؟

و بابک سرش را بلند کرده و آتوسا را دیده و با شرم گفته بود:"من ................دستم خورد..............می دونی ..... حواسم نبود........(در حالی که قرمز شده بود با یکی از دستانش پشت سرش را خارانده و با دیگری به وسایل ریخته شده اشاره کرد و سعی بر این داشت که بخندد ) من.............. ببخشید...............

کامیون وایسادو سکه هایی بود که بر سر و صورت آتوسا می بارید و به سر و صو رتش می خورد.

آتوسا به سوی بابک شتافته و گفته بود:"خودم جمع می کنم .........ممنون  .....خدافظ دیگه می تونی بری.

بابک فریاد کشید:"خدافظ دیگه می تونی بری .

و اشک هایی بود که بر صورتش می بارید:"خدافظ................

و بعد خندید خنده اي از سر ترس از سر خدافظي از سر وحشت .....................

نهيب زد :"نترس .............نترس......................اين يه خوابه .......................اين يه روياس..تو خوب مي شي......تو خوب شدي ............. آتوسا ...................؟

و جيغ  كشيد :" آتوسا ؟....................

به سوي جنازه دويد و بستني ها رو انداخت و راهي از ميان جمعيت يافت و رفت و كنار آتوسا نشست . سر آتوسا را از زمين بلند كرد و زمزمه كرد :"من اجازه داشتم كه برم نه تو ......من مي تونستم برم نه تو....

همونطور كه سر آتوسا رو در دست داشت سرشو بلند كرد و به پشت سرش  نگاه كرد......كاميون داشت نزديك مي شد ديگه نزديكه نزديكه نزديكه نزديك . خورد بهش . هلش داد. افتاد. از روش رد شد رفت بالا و اومد پایین يه ذره راه رفت بعد رفت بالا و اومد پایین .................

بابك رو كشيدن ........ چشماشو بست .... فقط صدا......... صداي كشيده شدن.......سي سي سي سي ................نم نم نم نم ............... خش خش خش خش ............... قرچ قرچ قرچ قرچ................ توي 4 فصل كشيده شد ....... تحملش تموم شد .............. چشماشو باز كرد ................ بارون مي او مد همه چتر داشتن  به جز اون .............همه به جلو    نگاه مي كردن ولي اون به آسمون چون ديگه سر به هوا شده بود ...... آتوسا رفته بود بالا و اون سر به هوا شده بود تا بتونه اونو ببينه چون ديگه سر به هوا شده بود و آتوسا اون بالا بود..................

_ خداوندا ..............ما امروز تنه خونينه اين جوان رابا دستانمان شسته ايم و اميد داريم با آبي كه باك بود و بر روي تنش ريختيم گناهانش شسته شده شده باشد.........................

نگاه كرد  ته يه چاله ي بزرگ بود................ سكه هايي بود كه مي باريد ............... آتوسا خوابيده بود................ آرام آرام..................دورش يه دستمال سفيد بود................اشكاش مي ريخت ............. آرام آرام..................مثل هميشه دوست داشتني..................

كابوس ها هرشب مي اومدن :"دستشو مي برد جلو بستني رو بده به آتوسا و  آتوسا با ترس بهش نگاه مي كرد و اون به بستني نگاه مي كرد و چي مي ديد؟ به جاي بستني یه اسلحه می دید و بعد شلیک می کرد و آتوسا پرت می شد و بعد خون از توی سینه اش فواره میزد .......................خون ...خون ........خون.........

_تنه خونینه این جوان را با دستانمان به وسیله ی آب پاک کردیم.......

بابک داشت توی خیابان راه می رفت می خواست مانند هرروز بعد از ظهر  بره سره قبره آتوسا پاشو می کشید .

بابک پرسید : چی شده ؟

آتوسا فقط خندید.

تکرار کرد : چی شده ؟

خندید: دارم تمرین می کنم........

بابک پاشو می کشید و با نگاه شگفت زده افرادی را که از کنارش می گذشتند دنبال می کرد......

رسید .........همین جا بود.................همین اتاقه .............در باز شد آتوسا اومد بیرون  خندید یهو یه نفر از پشتش اومد یه چا قو فرو کرد توی گردنش و خون از تو ی گلوش فواره زد ..........

_تنه خونینه این جوانه نا کام را با دستانمان به وسیله آب پاک کردیم ........

نشست سره قبره آتوسا دستشو برد بالا گذاشت رو قبر کشید پایین (منظورم اینه که دستشو روی قبر میبرد بالا  و پایین )

اندیشید: با هم بودند داشتند از خیابون می گذشتند یهو یه نفر جیغ زد دو تایی سرشونو بر گردوندن .......یه کامیون داشت نزدیک می شد............دیگه دیر بود......چون کامیون نزدیک بود .........دیگه نزدیکه نزدیکه نزدیکه نزدیک ............خورد بهشون ..........افتادن زمین ..........کامیونه رفت بالا ......اومد پایین یه ذره راه رفت بعد رفت بالا و اومد پایین ...............

کامیون وایساد...........سکه هایی بود که می بارید ................

رسید...............دولا شد تا شاخه گلی را که برای آتوسا آورده بود روی قبرش بگذارد . روی قبر نوشته بود :

                                                               بابک رادنوش ............

دوربین رفت بالا ؛ آتوسا شاخه گلی را که برای بابک آورده بود را روی قبرش گذاشت...........

                                 مرداد۸۶